Tag: stress

Verbinding krijg je alleen als je je veilig voelt

Verbinding

Voor mensen met een psychotrauma is het moeilijk om te verbinden. Dat komt voort uit zelfbescherming. Chronische stress.

Als een leefklimaat veilig voelt dan zal er verbinding komen. Daarvoor moet je elkaar eerst leren kennen, gaan vertrouwen, kwetsbaarheid durven tonen, authentiek zijn en dan pas ontstaat er verbinding. Daar hoort bepaald gedrag bij. Ik ben oké, jij bent oké. Geen frustraties afreageren op een ander. Eerlijk en open. Je niet beter voordoen dat je bent. Motieven horen helder/zuiver te zijn. Etc.

Eerst jezelf leren kennen is een belangrijke voorwaarde. Zelfliefde hebben of ontwikkelen. Als dit er niet of te weinig is dan is er sneller stress en ervaar je sneller onveiligheid. Wantrouwen. Pak je signalen vaker verkeerd op. Aanvallen of terugtrekken kan ontstaan. Overlevingsmechanisme.

Verbinding zorgt voor daling van stress en ontspanning. Dit is gebaseerd op onze neurobiologische ontwikkeling en dat maakt ons tot groepsdieren.
In de groep ben je beschermd en heb je grotere overlevingskansen.
Daarom is veilige hechting tussen een ouder en kind ook zo belangrijk. Zo
vormen zich families en vriendengroepen. Op dezelfde wijze ontstaat er in een bedrijf groepsvorming.

Als het onveilig voelt in een groep dan zoek je bij je ouder, broer, zus, leerkracht, docent, trainer, partner, vriend(in), leidinggevende of collega steun. Als je dit niet krijgt omdat je je niet gezien en
gehoord voelt dan zal je steun zoeken bij weer een ander. Daarmee ontstaat verwijdering en komen er groepjes binnen de groep en kunnen er kampjes en buitensluiten ontstaan. Dit geeft ruimte aan machtsmisbruik, wij-zij denken en ik ben oké en jij bent niet oké. Roddelen, manipulatie en verstoting/pestgedrag.
Dit zie je vaak bij een scheiding of een arbeidsconflict. Ook op school en in de politiek.

Veiligheid
is de voorwaarde voor verbinding. Nabijheid, luisteren, erkenning geven, elkaar helpen/steunen, rituelen, samen dansen, zingen en eten zorgt voor het je veilig voelen en verbinden.

Samenwerking is dus écht versterking. Het is bescherming en elkaar helpen om verder te komen. 1+1=3.

Bron:
de Polyvagaal theorie van Stephen Porges. De neurobiologie van
veiligheid, betrokkenheid, hechting en relaties.

Shares

De dramadriehoek

©: onbekend

De redder.
Als je vanuit de dramadriehoek leeft dan laat je gedrag zien wat niet constructief is. Niet voor jezelf en niet voor de ander.
Meestal komt het voort uit je eigen behoefte om iemand te helpen. Niks mis mee zou je denken. Eigenlijk is je doel om iemand te redden/helpen op de manier wat jij vindt hoe het moet en daar steek je veel energie in. Dit kun je volhouden totdat je merkt dat het niet gaat of lukt zoals jij dit wilt of vindt wat moet. De spanning loopt op en het word je te zwaar en je raakt geïrriteerd en overbelast. Je legt de lat hoog en je voelt je erg verantwoordelijk. De ander vindt het wel fijn wat je doet. Lekker gemakkelijk. Die gaat achterover leunen. Heerlijk als je zo goed verzorgd wordt. Maar er komen irritaties want het zorgt ook voor onvrijheid.

Vervolgens verschuift de redder naar de positie van slachtoffer.
Het word je te veel, je voelt je ondergewaardeerd en je gaat druk uitoefenen op anderen om je te helpen bij het redden op jouw manier en volgens jouw voorwaarden. De anderen willen best wel helpen maar je vindt het onvoldoende. Je staat er ook altijd alleen voor en de anderen doen bijna niks. Zij moeten veranderen.

Je schuift door naar de positie van de aanklager.
Je bent geïrriteerd en raakt gefrustreerd en dit laat je de anderen weten door te gaan mopperen, verwijten maken en je geduld verliezen. Er ontstaat steeds vaker ruzie waarbij er kwetsende dingen gezegd worden maar niet uitgesproken. Je gaat afstand nemen en bent boos en uitgeput. Het is de schuld van de ander dat jij je nu waardeloos voelt. Je slaapt steeds slechter. Je bent ver over je grenzen gegaan. De grens van jezelf en die van de ander zonder dat je dit hebt gemerkt.

Herken je dit?
Wil je van mij leren hoe je hier uitstapt?
Je kunt namelijk overstappen naar de winnaarsdriehoek. Dat scheelt veel stress, je blijft beter in balans en het zorgt voor betere relaties.

Op mijn website lees je meer over de achtergronden en de mogelijkheden. Of neem contact met mij op bij vragen.

www.praktijkdezomerdijk.nl

Shares

Herstellen van chronische stress, angst en trauma

De gebruikelijke weg om te herstellen van chronische stress/angst en trauma is via gesprekken, cognitieve gedragstherapie, schematherapie en zelfs medicatie. Deze gesprekken geven je de kans om je te uiten. Het te mogen en kunnen praten over iets waar je niet eerder over hebt gesproken maar wat wel jouw leven bepaalt, is meestal bevrijdend. Helaas kan het, door erover te praten, opnieuw heftige emoties veroorzaken. Ook zijn het juist specifieke momenten (triggers) of periodes van heftige voorvallen (b.v. verlies, conflict, ziek kind) die er voor zorgen dat het misgaat. Dan gaan je hersenen in shut down en kun je bijna niet meer bij het cognitieve deel van je brein komen. Dat vraagt om een lichamelijke benadering.

Voor volledig herstel of hiermee leren leven is meer nodig dan iemand om mee te praten of medicatie. Soms valt er niets te vertellen omdat je geen herinneringen hebt aan heftige gebeurtenissen. Bijvoorbeeld bij ervaringen op hele jonge leeftijd. Zoals een geboorte trauma of een heftige ziekenhuisopname. Of je hebt wel herinneringen maar ben je je niet bewust van het effect daarvan op je neurologische systeem.

Het komt vaak voor dat trauma van generatie op generatie wordt doorgegeven. Dit is ook een onbewust trauma. Bv een voorouder met een oorlogstrauma. (epigenetica)

De trauma of stress zit namelijk in het hele lichaam. Dit wordt uitgebreid beschreven in alle publicaties van Bessel van de Kolk (o.a. Trauma sporen), Peter Levine (o.a. De tijger ontwaakt) en Stephen Porges (De polyvagaaltheorie). Dit zijn mijn bronnen.

Het bevindt zich in de neurologische verbindingen tussen de verschillende delen van het brein en de zenuwbanen die naar andere delen van het lichaam gaan. Dit zijn onbewuste neurologische processen. Vaak zorgt het niet alleen voor vechten, vluchten of bevriezen maar zelfs voor helemaal afsluiten. Je komt dan niet meer in verbinding met de andere en met jezelf. Op de lange duur kan het zelfs de reden zijn voor een somatische aandoening met chronische pijn en andere onverklaarbare lichamelijk klachten. PDS, fibromyalgie, migraine, astma, chronische vermoeidheid en ME zijn daar voorbeelden van. Chronische stress veroorzaakt een slechter werkend immuunsysteem waardoor er ontstekingen ontstaan die het lichaam niet of onvoldoende kan hanteren.

Inmiddels heb ik mijzelf getraind in deze lichamelijke benadering en pas ik de technieken om te herstellen van stress en trauma ook succesvol bij mijzelf toe.

De technieken zijn:

  • Ademhalingsoefeningen

  • Yoga

  • Mindfulness

  • Mediteren

  • Ontspanningsmassage

  • Grondingstechnieken

  • In contact treden met andere mensen waarbij het veilig voelt voor jou

  • Schommelen

  • Rustige muziek luisteren

  • Samen zingen en dansen

  • Samen spelen

  • Schilderen, tekenen en handwerken

  • Sporten of anders fysiek bezig zijn

  • Het voelen waar de spanning in de spieren zit en deze weer bewust ontspannen.

  • De lichaamssignalen bewust voelen en hierbij stilstaan

  • Visualisatie oefeningen (negatieve ervaringen vervangen door positieve ervaringen)

Door deze oefeningen gaan de hersenen veranderen want er worden nieuwe verbindingen gelegd waardoor hersenen zich weer gaan ontwikkelen. Dit wordt neuroplasticiteit genoemd. Dit is het feitelijke herstel. Hier gaat veel tijd overheen en daarom is het belangrijk dat je leert om dit toe te passen op momenten dat het jou uitkomt. Als je merkt dat de stress toeneemt dan is het handig om hiervan gebruik te maken zodat je niet opnieuw overweldigd wordt en je triggers leert hanteren.

Het herstelt het vertrouwen in je lichaam omdat het lichaam zich steeds veiliger gaat voelen. Ook als je alleen bent en deze zelfgeruststellende technieken toepast zodra je angst of stress voelt.

Wil jij de controle over je stress, angsten en emoties krijgen?

Wil je geen paniek meer?

Wil je verlost worden van fysieke en/of emotionele pijn?

Wil je dat het stopt bij jou?

Wil jij je kinderen leren om met stress, heftige emoties en angst om te leren gaan?

Dit kan ik jou, met uitzondering van yoga, leren.

Wilma Dijk

Shares